Η γιαγιά μου

Η γιαγιά μου: Ο πιο αξιοπρεπής άνθρωπος που γνώρισα

Γράφει: Ελεάνα Παπαχαραλάμπους
5/9/2016

Γεννήθηκα, έζησα και μεγάλωσα με την Γιαγιά Ελένη για την δω να φεύγει στην αγκαλιά μου.

Το άξιζε, ήταν ο πιο αξιοπρεπής άνθρωπος που γνώρισα!!!

Όταν μικρή έβρισκα δυσκολίες ήξερα ότι υπήρχε μια αγκαλιά όπου θα ήταν απάγκιο για όλα, ακόμη και για τις αταξίες μου. Ήταν η αγκαλιά της γιαγιάς!

Όταν χανόμουν μέσα της  δεν φοβόμουν τίποτε, ενώ ακόμη και σήμερα νιώθω την ζεστασιά και την θαλπωρή της.

Πίστευα ότι γνώριζε τα πάντα, αφού είχε μια απάντηση για όλες τις απορίες μου - και ήταν πολλές-.Ήξερα ότι με προστάτευε και με φρόντιζε ενώ  πάντα μου φίλαγε λιχουδιές και κεράσματα.

Τα αποφθέγματά της γεμάτα σοφία, άλλα με στωικότητα, όταν έκρινε ότι έπρεπε, ήταν γεμάτα επαναστατικό λόγο. Όταν  δεν καταλάβαινα κάτι και εκείνη δεν έπρεπε να επεκταθεί μου έλεγε με ύφος που δεν μου έδινε τα περιθώρια να επιμείνω: όταν θα μεγαλώσεις θα καταλάβεις.

Μεγάλωσα, κατάλαβα, και πάντα θα νιώθω ευγνωμοσύνη στη γιαγιά Φιλία γιατί ήταν εκεί κατά τη διάρκεια της παιδικής μου ηλικίας και στη διαμόρφωση του χαρακτήρα μου.

Αν αναλογιστούμε πόσο προσπάθησαν οι πρεσβύτεροι μας για να μας κάνουν αυτάρκεις και χρήσιμους ανθρώπους, εμείς τους το ξεπληρώνουμε με το να τους έχουμε μακριά από ότι μπορεί πλέον να τους δώσει χαρά και λόγο ύπαρξης, την οικογένειά τους.

Ας παραμερίσουμε λίγο τις προτεραιότητές μας  στο να γίνουμε μεγάλοι και τρανοί και ας δώσουμε μια ευκαιρία ανθρωπιάς στη ζωή μας η οποία είναι η συνύπαρξη  με τα ηλικιωμένα άτομα της οικογενείας μας.

Είναι βέβαιο ότι πιο πολύ θα μας βοηθήσει στη διαμόρφωση του χαρακτήρα μας και στην ολοκλήρωσή μας ως άνθρωποι η συνύπαρξη με τη γιαγιά και τον παππού, παρά να ζούμε σε ένα τυποποιημένο περιβάλλον χωρίς ζεστασιά και ανθρώπινα συναισθήματα.

Γιατί εκεί έχουμε οδηγηθεί  τελικά, να υπάρχουμε βάσει κινηματογραφικών ή τηλεοπτικών προτύπων και όχι βάσει των οικογενειακών αρχών και παραδόσεων.

Ας αναλογιστούμε το διώξιμο της θλίψης και της κατήφειας  από τα κουρασμένα πρόσωπά τους με μια αγκαλιά μας, ένα χάδι μας, έναν λόγο τρυφερό και ας τολμήσουμε να σπάσουμε τον κλωβό της απανθρωπιάς και αποξένωσης που μας θέλουν να ζούμε και ας ορίσουμε νέες προτεραιότητες στη ζωή μας. Προτεραιότητα μας η ανθρωπιά, η καλοσύνη και η αξιοπρέπεια. Αξίζει τον κόπο!

Καλό ταξίδι… εύχομαι να πας σε μια ζωή γεμάτη αγάπη, σε μια διάσταση που να μπορεί να σε κάνει ευτυχισμένη.

 

Η Πριγκίπισσα σου 

 







ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ